Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Palabras Aire...



Με τις διατάξεις του φορολογικού νομοσχεδίου, οι μισθοί, οι συντάξεις, οι αμοιβές των ελεύθερων επαγγελματιών και τα κέρδη των επιχειρήσεων που θα αποκτηθούν το 2013 θα φορολογηθούν βαρύτερα απ' ότι φορολογήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Θεωρώ ότι κάλλιστα το νομοσχέδιο θα μπορούσε να είναι κεφάλαιο του "Η Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ" του Ντε Σαντ.

Εθνικό πολιτικό γεγονός και όχι κομματικό, χαρακτήρισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος το 9ο  συντακτικό συνέδριο του κόμματός του και σημείωσε ότι "Το ΠΑΣΟΚ είναι συνιστώσα ευθύνης".
Κατ’ εμέ αυτός είναι ένας κομψός τρόπος να πεις ότι πάτωσε το κόμμα στις εκλογές.

Ο πρώην πρόεδρος της Πολωνίας και βραβευμένος με Νόμπελ Ειρήνης Λεχ Βαλέσα δήλωσε πως οι ομοφυλόφιλοι βουλευτές θα πρέπει να κάθονται στα τελευταία έδρανα του κοινοβουλίου ή ακόμα και έξω από αυτά, διότι αποτελούν μειοψηφία.
Μμμμμμμμμμ, μετά από αυτό να μην παραλείψουν να του δώσουν και ένα Νόμπελ βαρβατίλας, ναι;

Χωρίς να προβεί σε δηλώσεις για το φλέγον θέμα των απολύσεων στο Δημόσιο ο Αντώνης Μανιτάκης σημείωσε ότι η διαδικασία της διοικητικής μεταρρύθμισης ολοκληρώνεται εντός χρονοδιαγράμματος και τόνισε ότι "Προχωράμε για να ανθίσει η διοικητική μεταρρύθμιση".
Είναι πασιφανές πως ο ερχομός της άνοιξης μας έχει επηρεάσει όλους.

Ζήτημα προσφυγής στις κάλπες θέτει ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Πάνος Καμμένος, ο οποίος κάνει λόγο για εξαπάτηση του λαού από την κυβέρνηση συνεργασίας και απώλεια της δεδηλωμένης.
Εντάξει κι εγώ θέλω να κερδίσω το Τζόκερ, αλλά δεν το κάνω θέμα.

Ευθύνες στους Ρεπουμπλικάνους για την αδυναμία να βρεθεί συμβιβαστική λύση και να αποφευχθούν οι αυτόματες περικοπές επέρριψε ο Μπαράκ Ομπάμα. "Αν και δεν αφορούν όλους τους πολίτες, οι περικοπές θα πονέσουν πραγματικά όσους θα τις υποστούν", υπενθύμισε ο Ομπάμα.
Βρε ποιον μου θυμίζει αυτή η δήλωση, ποιον μου θυμίζει…

"Ο καταμερισμός δουλειάς στο ΚΚΕ δεν είναι θέμα ατομικής βούλησης", απαντά η Αλέκα Παπαρήγα σε ερώτηση για το εάν θα ήθελε να είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και Γραμματέας του κόμματος, παραπέμποντας στις αποφάσεις του συνεδρίου.
Όφου! Δεν μου έφτανε το άγχος μου για το αν θα ανανεωθεί το ΠΑΣΟΚ, τώρα έχω να ανησυχώ και για το αν θα παραμείνει Γ.Γ. του ΚΚΕ η Αλέκα.

Καλέ, δείτε και αυτό

Καλή εβδομάδα!

55 σχόλια:

  1. καλή εβδομάδα.........το αυτό όλο το νόημα...να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώ που υπάρχουν και τα "αυτά" και ευθυμούμε ολίγον!

      Διαγραφή
  2. Τρια πουλακια καθονταν και επλεκαν πουλοβερ εχω να πω εγω. Ειναι νομιζω πιο πολιτικη δηλωση απο αυτα που ειπαν ολοι οι πολιτικοι γιγαντες που ανεφερες!

    Την καλησπερα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης και το "Από την πόρτα σου περνώ και τηγανίζεις ψάρια" ίσως να ήταν μία ενδιαφέρουσα πολιτική δήλωση, όχι;

      Καλό μεσημέρι αγαπητέ μου Αλχημιστή!

      Διαγραφή
  3. Τώρα θάλεγα κάτι για το Βαλέσα μα εχε χάρη πούμαι μια κυρία!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. είπες ντε σαντ και μου ήρθαν στο μυαλό αυτά τα λίγα που θυμάμαι αποσπασματικά βέβαια:
    Ο Ντονασιέν Αλφόνς Φρανσουά Κόμης ντε Σαντ (Γαλλ. Donatien Alphonse François Comte de Sade, Ελλην. Δονάτος Αλφόνσος Φραγκίσκος Μαρκήσιος του Σαντ, Παρίσι 2 Ιουνίου 1740 - Charenton, Saint-Maurice 2 Δεκεμβρίου 1814) ευρύτερα γνωστός ως Μαρκήσιος ντε Σαντ (όπως ονομαζόταν πριν το θάνατο του πατέρα του και τη λήψη του τίτλου του κόμητος), επικαλούμενος από τους θαυμαστές του ο "Θεϊκός Μαρκήσιος", ήταν Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος με ηδονιστικές, κυρίως, και αθεϊστικές θεωρήσεις, που κατέστη περιώνυμος για την γενετήσια διαστροφή της απόλαυσης του εκδηλούμενου φόβου, τρόμου και πόνου που προκαλούσε στις συντρόφους του, όπου και εκ του τίτλου του η καθιέρωση του όρου σαδισμός.
    Η φιλοσοφία του πρεσβεύει μία ακραία μορφή ελευθερίας, η οποία συνδέεται άμεσα με την ηθική ελευθεριότητα, και σκοπεί στην απεξάρτηση του ατόμου από κάθε κατεστημένη νομική, ηθική ή θρησκευτική αρχή με τελικό στόχο την επίτευξη της απόλυτης ατομικής ικανοποίησης, που θεωρεί ως την ανώτατη αξία.
    Τα έργα του περιέχουν ακραίες μορφές ερωτικών πρακτικών και συχνά οι περιγραφές του κινούνται μέσα στα όρια της πορνογραφίας. Εξ αιτίας της προκλητικής γραφής του και των ιδεών του πέρασε είκοσι εννέα χρόνια έγκλειστος σε άσυλα και σωφρονιστικά ιδρύματα. Το έργο του προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί αντιμαχόμενες κριτικές ενώ κατέστη πόλος έμπνευσης για άλλους συγγραφείς και καλλιτέχνες διαχρονικά. Η δική του άποψη για το έργο του συμπυκνώνεται στην παρακάτω ρήση του:
    "Ο τρόπος σκέψης μου είναι το αποτέλεσμα των στοχασμών μου. Είναι κομμάτι της εσώτερης ύπαρξής μου, του τρόπου που είμαι φτιαγμένος. Για το σύστημά μου, το οποίο αποδοκιμάζετε, είναι επίσης η μέγιστη παρηγοριά στη ζωή μου, η πηγή της ευτυχίας μου. Σημαίνει περισσότερα για μένα απ' ότι η ίδια μου η ζωή."
    Ο Σαντ γεννήθηκε στο Παρίσι, στην αριστοκρατική κατοικία Hôtel de Condé στις 2 Ιουνίου 1740 και ήταν γιος του Jean-Baptiste François Joseph κόμητα de Sade, μαρκησίου του Mazan, και της Marie-Éléonore de Maillé de Carman. Η μητέρα του, θυγατέρα του Donatien de Maillé, μαρκησίου του Carman, διετέλεσε κυρία επί των τιμών της πριγκίπισσας του Condé. Ο πατέρας του ως διπλωμάτης βρισκόταν στην υπηρεσία του Πρίγκιπα - Εκλέκτορα της Κολωνίας.
    Ο πατέρας του Μαρκήσιου, Jean-Baptiste François Joseph κόμης de Sade.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμμμμμμμμμμμμ, βλέπω τον γνωρίζεις καλά τον μαρκήσιο.

      Διαγραφή
  5. και συνεχίζω:
    Η μητέρα του ντε Σαντ, Marie-Éléonore de Maillé de Carman.
    Από το 1745, έπειτα από ένα σύντομο διάστημα παραμονής μαζί με συγγενείς του στην Προβηγκία και την Αβινιόν, την επιμέλειά του ανέλαβε ο θείος του Αββάς ντε Σαντ, λόγιος και σχολιαστής του Πετράρχη, ο οποίος αργότερα προκάλεσε σκάνδαλο με τη σύλληψή του σε οίκο ανοχής.[3] Αυτός ανέθεσε την ανατροφή του σε μια οικογενειακή φίλη, τη Madame de Saint Germain και την εκπαίδευσή του στον Αββά Amblet. Το 1750 εισήλθε στο ιησουιτικό κολέγιο του Μεγάλου Λουδοβίκου στο Παρίσι. Εκεί ήρθε σε επαφή με το θέατρο και τη δραματική τέχνη, που τον γοήτευσαν και απετέλεσαν έκτοτε αγαπημένες του ενασχολήσεις.[4] Οι σωφρονιστικές τακτικές του παιδαγωγικού συστήματος των Ιησουιτών θεωρείται πιθανόν να αποτέλεσαν αίτιο της εκδήλωσης των ομοερωτικών και σαδιστικών τάσεων του ντε Σαντ.[5]
    Το 1754, σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών έγινε δεκτός στη στρατιωτική σχολή École des Chevaux-légers, όπου φοιτούσαν αποκλειστικά γόνοι ευγενών. Εκεί έλαβε την αρχική στρατιωτική του εκπαίδευση και την επόμενη χρονιά ονομάστηκε δεύτερος υπολοχαγός στο σύνταγμα του βασιλικού πεζικού. Από το 1757 συμμετείχε στον Επταετή Πόλεμο με το βαθμό του σημαιοφόρου με το σύνταγμα τυφεκιοφόρων της ταξιαρχίας του Αγίου Ανδρέα υπό τον Κόμη της Προβηγκίας (μετέπειτα Λουδοβίκου ΙΗ') αδερφό του Λουδοβίκου ΙΣΤ' και στις 21 Απριλίου 1759 προήχθη σε λοχαγό του Ιππικού της Βουργουνδίας.
    Αποστρατεύτηκε το 1763, ταυτόχρονα με το τέλος του πολέμου, και εγκαταστάθηκε στο οικογενειακό κάστρο Château de Lacoste. Εκεί γνώρισε και ερωτεύτηκε τη δεσποινίδα Laure de Lauris, δέσποινα της Vacqueyras. Η άρνησή της, όμως, για ένα γάμο μαζί του[6] τον οδήγησε να παντρευτεί τη Renée-Pélagie de Montreuil, κόρη ενός πλούσιου κατώτερου δικαστικού με ισχυρές προσβάσεις στη βασιλική αυλή.
    Η σύζυγος του ντε Σαντ, Renée-Pélagie.
    Τον Οκτώβριο του 1763, τέσσερις μήνες μετά το γάμο του, παύθηκε από την υπηρεσία του βασιλιά για πρώτη φορά στη ζωή του και κρατήθηκε για δεκαπέντε ημέρες στις φυλακές του βασιλικού κάστρου Vincennes έπειτα από την καταγγελία μίας ιερόδουλης για βλασφημία.[7] Με τη μεσολάβηση του πατέρα του αποφυλακίστηκε το Νοέμβριο και του επιβλήθηκε υποχρεωτική παραμονή στο οικογενειακό κάστρο του Échauffour υπό την επίβλεψη του επικεφαλής της αστυνομικής διεύθυνσης ηθών.
    Τον Ιανουάριο του 1767 πέθανε ο πατέρας του κληροδοτώντας του τον τίτλο του κόμητος καθώς και τους πύργους Lacoste, Mazan και Saumane αλλά και μεγάλα ποσά χρεών για εξόφληση. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους γεννήθηκε το πρώτο παιδί του ζεύγους ντε Σαντ ο Louis-Marie.
    Η ερωμένη του Μαρκήσιου και αδερφή της συζύγου του, Anne-Prospère, σε μεταγενέστερη προσωπογραφία ως μοναχή.
    Την Κυριακή του Πάσχα του 1768 συνέβη το πρώτο μεγάλο σεξουαλικό σκάνδαλο του ντε Σαντ (Σκάνδαλο της Arcueil, από το όνομα του προαστίου των Παρισίων, όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι οίκοι ανοχής) με μία πόρνη ονόματι Rose Keller.[8] Η Keller τον κατήγγειλε στις αρχές για βίαιη σεξουαλική συμπεριφορά, και παρά την απόσυρση των καταγγελιών της έπειτα από μια γενναιόδωρη προσφορά χρημάτων, λόγω της έκτασης του σκανδάλου, ο βασιλιάς αναγκάστηκε να φυλακίσει το Μαρκήσιο με ένα lettre de cachet αποσιωπώντας έτσι τη συνηθισμένη διαδικασία δίωξης. Έγκλειστος παρέμεινε έως τις 16 Νοεμβρίου οπότε και εγκαταστάθηκε στο κάστρο της Lacoste. Το 1771 τον ακολούθησε εκεί και η οικογένειά του μαζί με την αδερφή της γυναίκας του Anne-Prospère, που σύντομα έγινε ερωμένη του.
    Μετά από ένα επεισόδιο στη Μασσαλία το 1772, που είχε να κάνει με δηλητηρίαση πορνών με το υποτιθέμενο αφροδισιακό, ισπανική μύγα και σοδομισμό με τον υπηρέτη του, Latour, καταδικάστηκαν και οι δύο σε θάνατο.[9] Κατάφεραν να διαφύγουν στην Ιταλία παίρνοντας μαζί τους και την Anne-Prospère, γεγονός που εξόργισε την πεθερά του, Madame de Montreuil, η οποία κατάφερε να εξασφαλίσει βασιλική εντολή για τη σύλληψη του γαμπρού της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμμμμμμμμμμμμ και όχι μόνο τον μαρκήσιο γνωρίζεις, αλλά και τη μάνα του και τον πατέρα του και όλο του το σοι.

      Διαγραφή
    2. Και ερωτώ και πάλι.Μα τι με περάσατε;
      Και από την καλή και από την ανάποδη τους ξέρω όλους.
      Μην κοιτάς που δεν μιλάω....δεν μου αρέσει το κουτσομπολιό!

      Διαγραφή
  6. αν θυμάμαι καλά όμως:
    Στις 8 Δεκεμβρίου 1772 συνελήφθη και μεταφέρθηκε στο Château de Miolans από όπου δραπέτευσε πέντε μήνες αργότερα[11] μαζί με το συγκρατούμενό του, Βαρώνο de l' Allée, και τη βοήθεια δεκαπέντε αντρών. Παρέμεινε κρυμμένος στη Lacoste και επανασυνδέθηκε με τη σύζυγό του διατηρώντας παράλληλα μια ομάδα νέων υπαλλήλων, οι περισσότεροι από τους οποίος παραπονούνταν για σεξουαλική κακομεταχείριση και εγκατέλειψαν το κάστρο του Μαρκησίου. Ο Σαντ αναγκάστηκε πάλι να φύγει στην Ιταλία και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγραψε το βιβλίο, "Voyage d'Italie". Το 1776 επέστρεψε στη Lacoste και προσέλαβε νέες υπηρέτριες, οι οποίες, όμως, έφυγαν γρήγορα από την υπηρεσία του. Το 1777 ο πατέρας μίας από αυτές ήρθε στη Lacoste ζητώντας την κόρη του και επεχείρησε να δολοφονήσει τον Σαντ. Το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ο Μαρκήσιος μετήχθη στις φυλακές του κάστρου Vincennes.
    Ο ντε Σαντ ανακρινόμενος από αστυνομικούς, ανιστορική απεικόνιση του 19ου αιώνα.
    Οι χειρόγραφοι κύλινδροι του έργου 120 Μέρες στα Σόδομα. Το έργο γράφτηκε σε ρολό χαρτιού 12 μέτρων στις φυλακές της Βαστίλης.
    Στις 14 Ιουνίου 1778 πληροφορήθηκε την αθώωσή του για τις κατηγορίες της δηλητηρίασης και του σοδομισμού αλλά αναγκάστηκε να παραμείνει φυλακισμένος λόγω της βασιλικής εντολής, που είχε εκδοθεί με ενέργειες της πεθεράς του. Ένα μήνα αργότερα κατάφερε να δραπετεύσει αλλά συνελήφθη σύντομα και οδηγήθηκε στη Vincennes, όπου παρέμεινε μέχρι και την παύση λειτουργίας της ως φυλακής, το 1784, οπότε μεταφέρθηκε στη Βαστίλη.
    Στις περιώνυμες φυλακές της Βαστίλης κρατήθηκε στον "Πύργο της Ελευθερίας" (Tour de la Liberté) έως την 2α Ιουλίου 1789 όταν άρχισε να φωνάζει από το κελί του ότι σκοτώνουν τους φυλακισμένους καλώντας τον κόσμο να τους απελευθερώσει.[12] Από εκεί, δέκα ημέρες πριν την πυρπόληση της Βαστίλης από τους επαναστάτες, διαμετακομίστηκε με βασιλική εντολή στο άσυλο φρενοβλαβών του Charenton, το οποίο διηύθυνε το τάγμα των Αδελφών του Ελέους.[13]
    Σε αυτή την πρώτη μακρά περίοδο εγκλεισμού του ξεκίνησε τη συγγραφή των πλέον γνωστών έργων του όπως η "Ζυστίν", "120 Μέρες στα Σόδομα", "Διάλογος μεταξύ Ιερέα και Μελλοθανάτου" κ.α. Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ απελευθερώθηκε μετά τη Γαλλική Επανάσταση στις 2 Απριλίου 1790 με την ακύρωση όλων των βασιλικών εντολών φυλάκισης υπό τη μορφή lettres de cachet.
    Η σύζυγός του αποσύρθηκε σε μοναστήρι και αρνήθηκε οποιαδήποτε επαφή μαζί του. Τότε ξεκίνησε ο δεσμός του με την τριαντατριάχρονη πρώην ηθοποιό Marie-Constance Renelle (Madame Quesnet), την οποία είχε εγκαταλείψει ο άνδρας της Balthazar Quesnet, αφήνοντάς της και την επιμέλεια του εξάχρονου γιου τους.
    Στις 22 Οκτωβρίου 1790 ανέβηκε με επιτυχία στο Παρίσι το θεατρικό του έργο, "Κόμης Oxtiern ή οι δυστυχίες της ελευθεριότητας", μία κωμωδία τριών πράξεων στην οποία παρουσιάζονταν οι απολαύσεις του εγκλήματος, προκαλώντας, όμως, μεγάλες αντιδράσεις.[14] Προηγουμένως ο Σαντ είχε κυκλοφορήσει ένα πολιτικό μανιφέστο και την επόμενη χρονιά δημοσιεύτηκε μία ανώνυμη έκδοση της "Ζυστίν". Όπως και άλλοι Γάλλοι αριστοκράτες προσαρμόστηκε στη μετεπαναστατική κοινωνία και πολιτικοποιήθηκε εκλεγόμενος γραμματέας και αργότερα πρόεδρος της περιφέρειας Piques των Παρισίων

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα, παραμονή της Αγίας Άννας τον φυλάκισαν; Ντροπή. Αίσχος.

      Διαγραφή
    2. Παλιάνθρωποι παιδί μου τι περιμένεις!!!

      Διαγραφή
    3. @christina
      Μμμμμμμμμμμμμμ και τις πομπές του βλέπω γνωρίζεις.

      Διαγραφή
    4. @Delirium Tremens
      Θα συμφωνήσω μαζί σου αγαπητέ και θα συμπληρώσω ότι δεν σέβονται τίποτα αυτοί οι Γάλλοι.

      Διαγραφή
  7. όπως επίσης:
    Εντούτοις, με την επανάσταση δημιουργήθηκαν καταστάσεις που ο Μαρκήσιος δεν μπορούσε να συμμεριστεί. Προσποιήθηκε τον υποστηρικτή της εγκαθίδρυσης του ολοκληρωτικού σοσιαλισμού και της πλήρους κατάργησης της κυριότητας, όμως επέμεινε στη διατήρηση του οικογενειακού του κάστρου και της ιδιοκτησίας του. Η επιβολή του καθεστώτος της Τρομοκρατίας (1793 - 1794) και οι χιλιάδες εκτελέσεις που ακολούθησαν τον οδήγησαν να αποσυρθεί από την πολιτική κονίστρα αποτροπιασμένος. Αν και είχε χρησιμοποιήσει διάφορες μορφές βασανιστηρίων για να διεγείρει τα πάθη του, δεν μπορούσε να δικαιολογήσει τις μαζικές εκτελέσεις που πραγματοποιούνταν από τον νεοπαγή κρατικό μηχανισμό.
    Στις 8 Δεκεμβρίου 1793 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης, βάσει του Νόμου των Υπόπτων (Loi des suspects)[16] για μία επιστολή που είχε γράψει προ διετίας στον Δούκα Ντε Μπρισάκ, διοικητή της φρουράς του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, και φυλακίστηκε στις Φυλακές Madelonnettes. Μεταφέρθηκε στη Φυλακή Καρμηλιτισσών στη Rue de Vaugirard και από εκεί στο Sainte-Lazare. Καταδικάστηκε για δεύτερη φορά σε θάνατο αλλά λόγω της γραφειοκρατίας διέφυγε τον αποκεφαλισμό στη γκιλοτίνα. Το 1795 δημοσίευσε το έργο του "Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ", μία φιλοσοφική μελέτη συνδυασμένη με τη γνωστή ερωτική γραφή του ντε Σαντ, και μέσα στην επόμενη πενταετία κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα "Η Νέα Ζυστίν", "Αλίν και Βαλκούρ", "Ιστορία της Ζυλιέτ".
    Στα 1799 αναγκάστηκε να εργαστεί σε ένα θέατρο των Βερσαλλιών κερδίζοντας ελάχιστα χρήματα και συντηρώντας παράλληλα το γιο της Madame Quesnet, Κάρολο. Την ίδια χρονιά ανέβηκε, για δεύτερη φορά, στη Société Dramatique των Βερσαλλιών το θεατρικό του, "Oxtiern". Ο ντε Σαντ αντιμετώπιζε έντονα οικονομικά προβλήματα και για ένα διάστημα βρέθηκε να στεγάζεται σε πτωχοκομείο.
    Τον Ιούνιο του 1800 κυκλοφόρησε μία ανώνυμη μπροσούρα με τον τίτλο "Zoloé", μέσω της οποίας ο συντάκτης της επετίθετο στο Ναπολέοντα Βοναπάρτη, που είχε πρόσφατα αναλάβει την εξουσία, και στο περιβάλλον του. Οι υποψίες για τη συγγραφή της στράφηκαν στο Μαρκήσιο παρότι σήμερα είναι, πλέον, επιβεβαιωμένο ότι δεν είχε καμία σχέση.[17] Τον Οκτώβριο κυκλοφόρησε η τετράτομη συλλογή ιστοριών του, "Εγκλήματα από Έρωτα", στην οποία επιτέθηκε με σφοδρότητα σε άρθρο του στη "Journal de Paris" ο ακαδημαϊκός και κριτικός Alexandre-Louis de Villeterque κατονομάζοντας συνάμα το Σαντ ως το συγγραφέα της "Ζυστίν".[18]
    Η μακρά σειρά συλλήψεων του Μαρκησίου ντε Σαντ ολοκληρώθηκε στις 6 Μαρτίου 1801 όταν, τυχαία ευρισκόμενος στο γραφείο του εκδότη του Nicolas Massé, συνελήφθη μαζί του έπειτα από έφοδο της αστυνομίας. Η έρευνα των αρχών αποκάλυψε χειρόγραφα και διορθώσεις του ντε Σαντ για τα έργα "Νέα Ζυστίν" και "Ζυλιέτ". Κατά την ανάκριση ο Massé, με αντάλλαγμα την απελευθέρωσή του, παρέδωσε το χειρόγραφο της "Ζυλιέτ". Ο Σαντ αναγνώρισε το χειρόγραφο αλλά υποστήριξε ότι αυτός δεν ήταν παρά ο αντιγραφέας του.
    Τον Απρίλιο αποφασίστηκε από το διευθυντή της παρισινής αστυνομίας Dubois και τον Υπουργό Ασφαλείας, τον περίφημο Ζοζέφ Φουσέ (Joseph Fouché), η μη διεξαγωγή δίκης του Μαρκησίου προκειμένου να αποφευχθεί μεγαλύτερο σκάνδαλο και ο εγκλεισμός του στη φυλακή πολιτικών κρατουμένων Sainte-Pélagie. Ως αιτιολογία προβλήθηκε η συγγραφή του «επαίσχυντου μυθιστορήματος Ζυστίν» και του «ακόμα φρικτότερου Ζυλιέτ».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάλι παραμονή της Αγίς Άννας; Τάμα το χανε;

      Διαγραφή
    2. Αναίσχυντοι εντελώς!

      Διαγραφή
    3. Θα συμφωνήσω με τον τρεμένς και θα συμπληρώσω ότι ήτο αποφράς ημέρα η παραμονή της Αγίας Άννης για τον συγχωρεμένο.

      Διαγραφή
  8. ήξερες ότι:
    Ο ντε Σαντ απηύθυνε από τη φυλακή επιστολή – έκκληση προς τον Υπουργό της Δικαιοσύνης, André Joseph Abrial, στις 20 Μαΐου 1802, ζητώντας την απελευθέρωσή του ή την προσαγωγή του σε δίκη, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι ο συγγραφέας της "Ζυστίν". Ακολούθησαν το 1803 οι δύο τελικές διαμετακομίσεις του, αρχικά στις φυλακές Bicêtre και κατόπιν αιτήματος της οικογένειάς του στο άσυλο Charenton, όπου φρουρούνταν από έναν αστυνομικό και οι οικείοι του κατέβαλαν τρεις χιλιάδες φράγκα ετησίως ως τρόφιμη συνδρομή.
    Η Madame Quesnet τον ακολούθησε στο Charenton λαμβάνοντας άδεια παραμονής σε κοντινό δωμάτιο. Ο φιλελεύθερος διευθυντής του ασύλου, Αββάς François Simonet de Coulmier, προμήθευε το ντε Σαντ με γραφική ύλη και τον ενθάρρυνε στο ανέβασμα θεατρικών έργων, ανοιχτών στο κοινό, με ηθοποιούς τους τροφίμους του ιδρύματος. Στο Charenton εκτυλίχτηκε και η τελευταία ερωτική σχέση του Μαρκησίου με την εκεί ανήλικη εργαζόμενη, Magdeleine Leclerc. Σχέση, που εκτός από σεξουαλικό είχε και παιδαγωγικό χαρακτήρα, μιας και ο ηλικιωμένος, πλέον, πρώην ευγενής της δίδαξε γραφή και ανάγνωση.
    Τον Ιούνιο του 1807 σε αστυνομικό έλεγχο στο κελί του ανακαλύφθηκε το δεκάτομο έργο "Τα Ταξίδια της Φλορμπέλ", που μόλις είχε ολοκληρώσει. Το έργο κατασχέθηκε και μετά το θάνατο του Μαρκησίου κάηκε από το γιο του, Donatien-Claude-Armand, όπως και πολλά άλλα ανέκδοτα χειρόγραφά του. Στις 9 Ιουνίου 1809 δολοφονήθηκε σε ενέδρα ο πρεσβύτερος γιος του, Louis-Marie, αξιωματικός του στρατού του Ναπολέοντα και στις 7 Ιουλίου του 1810 πέθανε η σύζυγός του Renée-Pélagie, με την οποία βρισκόταν σε διάσταση από την πρώτη αποφυλάκισή του το 1790.
    Υπό την προεδρία του Ναπολέοντα[19] το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε στα 1811 τη συνέχιση της κράτησης του ντε Σαντ στο Charenton, η απόφαση αυτή ανανεώθηκε στα 1812 ενώ την επόμενη χρονιά απαγορεύτηκαν και οι θεατρικές παραστάσεις, που ανέβαζε στο άσυλο. Το 1813 ολοκλήρωσε το μυθιστόρημα "Histoire secrète d'Isabelle de Bavière" και δημοσίευσε ανώνυμα το βιβλίο "La Marquise de Gange".
    Ο Μαρκήσιος ντε Σαντ, ο Θείος Μαρκήσιος για τους θαυμαστές του και ονοματοδότης του όρου σαδισμός, πέθανε ενώ κοιμόταν, στο άσυλο φρενοβλαβών Charenton στις 2 Δεκεμβρίου 1814, σε ηλικία 74 ετών, εγκαταλείποντας ένα έργο, που θα επηρέαζε και θα μελετούνταν βαθιά από λογοτέχνες, ερευνητές και ψυχαναλυτές τους επόμενους δύο αιώνες.
    Ο όρος σαδισμός (γαλλ. sadisme) δημιουργήθηκε από το Γερμανό ψυχίατρο Richard von Krafft-Ebing (1840-1902) και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1886 στο έργο του Psychopathia Sexualis.[20] Η σημασία του έχει να κάνει με την επίδραση της σκληρότητας στη σεξουαλική διέγερση με την επιβολή σωματικού πόνου, νοητικής βασάνου ή και των δύο παράλληλα. Περιγράφεται επίσης ως γενετήσια διαστροφή κατά την οποία προκαλείται διέγερση μόνο με την πρόκληση πόνου σε άλλο άτομο ή με τη θέα αίματος. Αναφέρεται ότι η αίσθηση σεξουαλικής ευχαρίστησης παράγεται με πράξεις κακοποίησης ή τιμωρίας του ερωτικού αντικειμένου από ζώα ή ανθρώπους και συνίσταται από μία αρχική επιθυμία να πονέσει, να πληγώσει ή ακόμα και να καταστρέψει το σεξουαλικό αντικείμενο, ώστε να επιτευχθεί η σεξουαλική ευχαρίστηση.[21]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νεότατος έφυγε ο μακαρίτης.

      Διαγραφή
    2. Σαν τα κρύα τα νερά σου λέει!

      Διαγραφή
  9. αν δεν με απατάει η μνήμη μου:
    «Η σκληρότητα είναι απλώς η ανθρώπινη ενέργεια που ο πολιτισμός δεν αλλοίωσε ακόμα ολότελα: είναι λοιπόν αρετή, όχι βίτσιο».[22] Απόψεις, όπως αυτή, του Μαρκησίου ντε Σαντ, καθώς και η σεξουαλική δράση σε έργα του συνέτειναν στο να δανείσει μεταθανάτια το όνομά του στον ψυχοπαθολογικό αυτό όρο.
    Το αντίθετο του σαδισμού είναι o μαζοχισμός. Κατά τον μαζοχισμό το άτομο διεγείρεται σεξουαλικά όταν του επιβάλλεται πόνος, περιορισμός ή τιμωρία. Σε μερικούς ανθρώπους συνυπάρχουν και οι δυο τάσεις του σαδισμού και του μαζοχισμού (σαδομαζοχισμός)
    Η θεατρική παρουσία του ντε Σαντ ξεκίνησε από το 1765 περίπου, οπότε έγραψε και έλαβε μέρος σε διάφορες ερασιτεχνικές θεατρικές παραστάσεις, η βασική, όμως λογοτεχνική του δημιουργία άρχισε μετά τη φυλάκισή του στη Vincennes το 1778. Ενώ ο ντε Σαντ χρησιμοποιεί πολλούς από τους κανόνες της τυχοδιωκτικής, γοτθικής και αισθηματικής μυθιστοριογραφίας, τα μυθιστορήματά του είναι μοναδικά στη λογοτεχνική παραγωγή της εποχής του με την απόρριψη οποιουδήποτε ηθικού νόμου και τις αναλυτικές, εγκυκλοπαιδικού τύπου, λεπτομέρειες βίαιης σεξουαλικής συμπεριφοράς.
    Παρότι τα έργα του ντε Σαντ δεν εκδόθηκαν επίσημα κατά τη διάρκεια του δεκάτου ενάτου αιώνα, κυκλοφορούσαν ιδιωτικά. Το 1855 ο Γάλλος κριτικός και ακαδημαϊκός Charles Augustin Sainte-Beuve χαρακτήρισε το Μαρκήσιο ντε Σαντ και το Λόρδο Βύρωνα ως τις "δύο μέγιστες πηγές έμπνευσης" για τους σύγχρονους συγγραφείς,[24] πολλοί από τους οποίους είδαν τον Μαρκήσιο ως πρωτοπόρο της σκοτεινής πλευράς της ανθρώπινης φύσης και μάρτυρα της ελευθερίας.
    Ο Άλγκερνον Σούϊνμπερν, ο Πωλ Βερλαίν, ο Κάρολος Μπωντλαίρ, ο Ουίλλιαμ Μπλέηκ και ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ ήταν μεταξύ των συγγραφέων που επηρεάστηκαν από τη ζωή και το έργο του Σαντ. Στον εικοστό αιώνα, η υπερρεαλιστική κίνηση άντλησε έμπνευση από την εικονοκλαστική χρήση του ερωτισμού από το Σαντ και την προκλητική απόρριψη κάθε περιορισμού της προσωπικής ελευθερίας.[25]
    Το τελευταίο μισό του εικοστού αιώνα αυξήθηκαν οι κριτικές πραγματείες του έργου του ντε Σαντ. Μελέτες από κριτικούς όπως ο Roland Barthes,[26] ο Maurice Blanchot,[27] ο Pierre Klossowski[28] και ο Georges Bataille[29] εστιάζουν στη βαθιά γνώση του Σαντ πάνω στην ψυχολογία της δύναμης και της επιθυμίας και στις σχέσεις μεταξύ των ρητορικών πρακτικών του και της επιθυμίας για απόλυτη προσωπική κυριαρχία.
    Η αντίληψη του Φουκώ για το έργο του Σαντ ως συνόρου μεταξύ κλασσικής και σύγχρονης σκέψης ώθησε σε πολυάριθμες αναλύσεις της αλληλεξάρτησης μεταξύ των έργων του, του πολιτιστικού και φιλοσοφικού περιβάλλοντός του και των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών ανακατατάξεων του όψιμου 18ου αιώνα στη Γαλλία.[30]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πάντως η βασική θεωρητική στάση του Foucault διατυπώνεται με επιστημολογική επάρκεια και νοηματική σαφήνεια όσον αφορά τον μαρκήσιο.

      Διαγραφή
    2. Καλός ήταν και ο Foucault του λόγου του!!!!

      Διαγραφή
  10. και για μην γίνω κουραστική εν κατακλείδι:
    Η πρώτη έκδοση βιβλίου του Μαρκησίου ντε Σαντ στην Ελλάδα ήταν η "Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ" από τις εκδόσεις "Εξάντας" σε μετάφραση του Βασίλη Καλλιπολίτη το 1979, του οποίου η κυκλοφορία απαγορεύτηκε με δικαστική εντολή. Δύο χρόνια αργότερα ο ίδιος εκδοτικός οίκος κυκλοφόρησε τις "120 Μέρες των Σοδόμων" σε μετάφραση των Τάκη Θεοδωρόπουλου και Πέτρου Παπαδόπουλου. Η έκδοση προκάλεσε την παρέμβαση συντηρητικών δικαστικών κύκλων, που κατήγγειλαν το έργο ως πορνογράφημα για "προσβολή της δημοσίας αιδούς" βάσει του τότε υφιστάμενου νόμου "περί ασέμνων" με μάρτυρα κατηγορίας ένα χωροφύλακα.[34]
    Σε αντίδραση αυτής της πράξης λογοκρισίας 48 εκδότες ανήγγειλαν κοινή έκδοση του έργου. Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και το σύνολο του Τύπου, καταδικάζοντας ομοθυμαδόν τέτοιες πρακτικές. Προσωπικότητες των γραμμάτων υπερασπίστηκαν το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας των έργων του Σαντ, θεωρώντας το γεγονός της απαγόρευσης σκοταδιστικό πισωγύρισμα.
    Το δικαστήριο συνεκάλεσε Γνωμοδοτική Επιτροπή πέντε προσωπικοτήτων όπου μεταξύ των μελών της βρίσκονταν ο Γιάννης Μόραλης, ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος και ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ο οποίος ήταν ο μόνος που συνηγόρησε στην πρακτική της απαγόρευσης. Το βιβλίο εν τέλει απαγορεύτηκε ­έως και το 1991 οπότε ήρθη και τυπικά η απαγόρευση.
    Έκτοτε πολλές εκδόσεις των έργων του ντε Σαντ έχουν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα από σημαντικούς εκδοτικούς οίκους με κυρίαρχα έργα τη "Φιλοσοφία στο Μπουντουάρ", τη "Ζυστίν" και τις "120 Ημέρες στα Σόδομα".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Πρόεδρος Α.Π.Ι
      χαίρομαι που συμφωνείτε!

      Διαγραφή
    2. @christina
      Εσύ κουραστική; Μην το ξαναπείς ποτέ αυτό!

      Διαγραφή
    3. @Πρόεδρος Α.Π.Ι.
      Καλά, δεν το συζητώ!

      Διαγραφή
  11. Δεν έχω λόγια να πω μετα από την λογοδιάρροια της Χριστίνας από πάνω!Πραγματικά!Δεν ξέρω τι με συγκλόνισε περισσότερο,αυτό ή η συνιστώσα της ευθύνης της μεγάλης δημκρατικής παράταξης που λεει ο Βενιζελος!Δεν έχω λόγια!

    ΥΓ:Έχω χαθειι το ξερω,αλλά δεν πολυπρολαβαίνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. λογοδιάρροια; ε όχι και λογοδιάρροια,μην τρελαθούμε, είπα επιγραμματικά δυο πράγματα!!!
      τσ τσ τσ...μέσα στην υπερβολή είσαι Ρας!

      Διαγραφή
    2. @Ρασκόλνικωφ
      Λογοδιάρροια η Λεκάνα; Μην το ξαναπείς αυτό θα πέσει φωτιά να μας κάψει!

      ΥΓ. Εκτός του ότι μας λείπεις, άλλο πρόβλημα δεν υπάρχει! Να κάνεις τις δουλειές σου πρώτα και μετά τα βλογγαρίσματα!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  12. Επίσης και Νόμπελ ρατσισμού θα μπορούσε να δοθεί.. χεχεχε
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Επίσης να του απονείμει και χρυσό μετάλλιο η Κου-Κλουξ-Κλαν, μη σου πω!
      Καλό μεσημέρι αγαπητέ μου Ηφαιστίωνα!

      Διαγραφή
  13. Κουρεύτηκε η Μισέλ; Πόσα απανωτά χτυπήματα να αντέξω;
    Μη μου αγγίζετε την Αλέκα γιατί θα επαναστατήσω, θα κάνω απεργία πείνας... Μη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε καλά, δεν κουρεύτηκε και τελείως!
      Ποιος αγγίζει την Αλέκα; Ποιος θα ήθελε να αγγίξει την Αλέκα; Όχι, ποιος;

      Διαγραφή
  14. πως ν' αντέξω η καψερή τόσες πληροφορίες μαζεμένες;
    τόση γνώση πως να την αφομοιώσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δια της συνεχούς επαναλήψεως αποκτιέται η αφομοίωση της γνώσης!
      Θα το διαβάσεις τρεις φορές και θα το γράψεις άλλες τρεις διαφορετικά δεν θα το μάθεις! Χο χο χο χο!

      Διαγραφή
  15. Ειναι για μεγάλη κουλτούρα δω μέσα. εγώ η χωρίς φτυχίο που βαδίζω...
    δεν θα διαβάσω κατεβατά.. να γι αυτό δεν πτυχιάστηκα η κοπέλα...
    την καλημέρα μου και καλή μας εβδομάδα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κατεβατά?
      ε όχι και κατεβατά...πέντε λέξεις εκεί πέρα!!
      υπερβολική είστε ζουζούνα μου!

      Διαγραφή
    2. @ZouZouna
      Να λες πάλι καλά που κι εμείς δεν έχουμε και πτυχία ανωτάτου εδώ πέρα μέσα, αλλιώς ούτε που θα καταδεχόμασταν να σας μιλάμε!!! Μουάχαχαχαχα!!!
      Καλό μεσημέρι Ζουζούνα!

      Διαγραφή
    3. @christina
      Πέντε λέξεις; Πολλές βάζεις. Δυο λεξούλες έγραψες εκεί πέρα και γίνεται ζήτημα! Α πα πα!!!

      Διαγραφή
    4. A, κυρία Χριστίνα, τρία κλόπυ και τρείς πάστες κάνατε, κι εμείς τίποτα!
      ολη την πάστα, σεις τηνε φάγατε.

      ΚυριΑΑΘΗΝΑΜΟΥ, πειτε τα, σας περικαλώ !

      Διαγραφή
    5. Τα λέω κυρία Ζουζούνα μου, αλλά δεν βαρύνεσθε, φωνή βοώντος!

      Διαγραφή
  16. Ax...Aθηνά μου... Αθηνά μου...άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη...
    Κι όπως λέει κι ο αγαπημένος Κρητικοπόντιος φίλος μου...:" Tα γράμματα δεεεν πάνε χαμένα..."
    Φιλώ σε σταυρωτά και την πρώην αρραβωνιάρα μαζί με την ελπίδα πως η άνοιξη θα την φωτίσει και θα γράφει λιγότερο από " πέντε λεξούλες " next time...( better luck ή τούτο εστί wishful thinking??? )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να πεις... Κουβαλάει κι αυτή τον σταυρό του μαρτυρίου από τότε που την χώρισε ο αρραβωνιάρης. Η δόλια...
      Δια τούτο και δείχνουμε κατανόηση!

      Διαγραφή
  17. με την κούραση που έχω, διάβασα την ανάρτηση αλλά δεν κατάλαβα χριστό!
    καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν υπάρχει θέμα Ριάκι!
      Καλή ξεκούραση!
      Φιλί!

      Διαγραφή
  18. Εμένα με κάλυψαν οι λόγοι που ανάγκασαν τη Μισέλ να κουρευτεί κι ας μην έκανα τον κόπο να τους διαβάσω...φαντάζομαι τι σταυρό κουβάλαγε κι αυτή! Πόσες bad hair days μπορεί να αντέξει μια "μέση" γυναίκα?..ούτε θέλω να σκέφτομαι πόσες τέτοιες μέρες έχει η Παπαρήγα!!
    καλή εβδομάδα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να δω από μια μεριά την Αλέκα να διαφωνεί με κομμωτή για το μήκος του μαλλιού και την απόχρωσή του και τι στον κόσμο!

      Διαγραφή

Εδώ μπορείτε να αφήνετε τα σχόλιά σας,
τα σχολιανά σας
ή ακόμα και να ξεκατινιαζόσαστε άφοβα…

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.