Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

MEMPHIS NEWS

...από τον mitsopd


"ΟΔΟΣ ΦΥΛΗΣ"

Ήταν από εκείνες τις Τρίτες που οι περισσότεροι φαντάροι δεν σπαταλούσαν τα λεφτά τους στους έρωτες της οδού Φυλής και η παγωνιά άφηνε την πόρτα κλειστή για ώρες κρατώντας μέσα αυτό το φτηνό άρωμα που 'χε ποτίσει τα πάντα στο σπίτι.
Η γριά Λουκία, μια αδερφή που 'χε ξεμείνει στα μπουρδέλα νομίζοντας ότι έτσι θα διώξει τους χρόνους που βάραιναν τη πλάτη της, χάζευε τα σεντόνια από τις ανοικτές πόρτες στα δωμάτια κουνώντας νωχελικά τα πόδια της και κάθε τόσο κοιτούσε λοξά την Μαρίνα που τα μπούτια της τόσο αναπάντεχα όμορφα περίμεναν στην άκρη του ματιού της. 
Η Μαρίνα δούλευε πουτάνα εδώ και δώδεκα χρόνια, πάντα σε σπίτι και με ιδιοτροπίες για την πελατεία της. Είχε καταφέρει να επικρατεί ησυχία ναού στην αίθουσα αναμονής σε αντίθεση με τη χάβρα που επικρατούσε στην περιοχή και ειδικά τις μέρες που οι άντρες είχαν διαθέσεις που διακρίνονταν στα φουσκωμένα παντελόνια. Με τη Λουκία είχαν σχέσεις καθαρά επαγγελματικές και ψυχρές που έφταναν σε ατέλειωτες μάχες ακόμα και μπροστά στους πελάτες που τις άκουγαν πίσω από το μικρό καμαράκι που χρησιμοποιούσε η Μαρίνα για να ετοιμάζεται. 
Στεναχωριόταν η Λουκία και έπνιγε το θυμό της εξαιτίας της δουλειάς που 'χε τόσο ανάγκη, τώρα που η ομορφιά της είχε περάσει μέσα της. Αναπολούσε τέτοιες στιγμές τα νιάτα της που οι άντρες άφηναν τις ντροπές και σκορπούσαν τα σπέρματα τους πάνω στις κολασμένες μέρες της. 
Όχι, η Μαρίνα δεν ήξερε τίποτα για τα χρόνια που 'χε περάσει, τότε που ακόμα στην καρδιά της η Λουκία ερωτευόταν και χώριζε, απατούσε και ζήλευε και χαλούσε τις συνταγές μιας ολάκερης γενιάς στο τι είναι αντρικό και στο τι πρέπει. 
Αυτή την Τρίτη, που εξαιτίας της Μεγάλης Εβδομάδας που τύχαινε να είναι και το μπουρδέλο έπαιρνε μια μορφή καθαρτηρίου, η Μαρίνα είχε αποφασίσει να μην δώσει αφορμή για καυγά με τη Λουκία. Φορούσε μια μακριά νυχτικιά κόκκινη που έκρυβε επιμελώς το κορμί της αφήνοντας το κάθε μάτι που θα την αγόραζε να φανταστεί μια συνέχεια που θα οδηγούσε το χέρι στη τσέπη. 
Η πόρτα ήταν η ανάσα της Λουκίας καθώς μαζί της έπαιρνε και τη κάθε σκέψη της που γυρνούσε στα μίση και στα υπαρξιακά της προβλήματα, που τώρα τελευταία είχαν γίνει αφόρητα. Τόσα χρόνια πάνω της γέμισαν το πίσω μέρος του μυαλού της και αυτό με τη σειρά του ζητάει να γεμίσει τα κενά που δεν χόρτασε. Προσπαθεί να ξεγελάσει το χρόνο χρεώνοντας με μίσος τις μέρες της. Προσπαθεί να ημερέψει τις μνήμες της μέσα από τη δανεική ομορφιά της Μαρίνας που άθελα της την απλώνει σπάταλα πάνω στις ζάρες της. 
-Μη κάθεσαι πολύ στα δωμάτια με τους πελάτες, στη σάλα μετά γίνεται ένας χαμός και μετά χάνουμε και μερικούς από δαύτους… 
Η Μαρίνα δεν απάντησε γιατί μια κουβέντα τέτοια θ' άναβε τη μάχη που το αμφίρροπο τέλος της εκείνη τη στιγμή έμοιαζε εφιάλτης που θα στοίχειωνε στις αύρες τους. Γύρισε τη πλάτη της στην τηλεόραση και δυνάμωσε λίγο τη μουσική. Ο σταθμός ήταν από καιρό βαλμένος στο ράδιο και κανείς δεν ενοχλήθηκε από την επανάληψη που μάλλον συνέβαλε στο να συντηρείται ένα τέτοιο κλίμα. Κάποια λαϊκά, άτυχες στιγμές για τους δημιουργούς τους, έκαναν την ατμόσφαιρα ιδανική για αγορασμένους έρωτες. Μερικές φορές η Μαρίνα χόρευε στο καμαράκι και μουρμούριζε κάποιους στίχους που μάλλον από τις πολλές φορές είχε μάθει, παρά από την αξία που 'χε για 'κείνη το τραγούδι. Τότε άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα ένα αγγελικό αντρικό κορμί και μαζί του και μια παράξενη αίσθηση φόβου. 
Η Λουκία σηκώθηκε και πήγε στη σάλα για να αναγγείλει τα προσόντα της Μαρίνας. Πήρε μια βαθιά ανάσα και αφού με τα μάτια της έγδυσε αυτό το πλάσμα άρχισε να λέει τα λόγια της. 
-Το κορίτσι δουλεύει και κάνει πολύ ωραία δουλειά... Τα λόγια της έμειναν στον αέρα καθώς η Μαρίνα με αυτό το λιονταρίσιο ύφος μπήκε στην αίθουσα και τα πόδια της μπροστά από το κάθε τι εκεί μέσα, έδειξαν το ποιος θα 'ναι ο νικητής. Σηκώθηκε να μπει στο δωμάτιο και μαζί έδωσε και τα λεφτά στη Λουκία που εκείνη τη στιγμή έστρωνε και τα σεντόνια τους. 
-Μισό και σου φέρνω τα ρέστα, είπε και η φωνή της είχε θυμηθεί κάτι από τα παλιά. Την ώρα που γύρισε να δώσει τα λεφτά αυτός ήταν όρθιος και γυμνός φτιάχνοντας τα ρούχα του με τάξη στην καρέκλα. Με το ένα χέρι δίνει τα λεφτά και με το άλλο τον αρπάζει από τα σκέλια του. Γονατίζει και αφήνει τη γεύση του να νικήσει τα χρόνια. Δευτερόλεπτα μετά ήταν όρθια και αφού ζήτησε ταπεινά συγνώμη άνοιξε και γύρισε στο καμαράκι λέγοντας στη Μαρίνα ότι τα πάντα ήταν έτοιμα. 
Έφυγε η Μαρίνα για το δωμάτιο με μια σιγουριά απέραντα όμορφη, κάνοντας τα βήματα της σαν του αλόγου σταθερά. Μπήκε και έκλεισε τη πόρτα πίσω της και μαζί και τους θορύβους του δρόμου και της πόλης καθώς και τις βαθιές μακρόσυρτες ανάσες της Λουκίας που σαν πρωτάρα της ήταν δύσκολο να ξεχωρίσει το καρδιοχτύπι του έρωτα από την καρδιακή προσβολή που την περίμενε μόνη στα 75 της χρόνια σε ένα καμαράκι ενός μπουρδέλου της οδού Φυλής. 
Χαμογέλασε πριν πεθάνει γιατί βαθειά μέσα της ήξερε ότι αυτή ήταν εκείνη τη στιγμή η πιο ευτυχισμένη αδερφή πάνω στη γη, σκοτωμένη από το ακόντιο ενός πολεμιστή που της τρύπησε πέρα για πέρα τις ζαρωμένες σάρκες σημαδεύοντας στο κέντρο της ομορφιάς της ακριβώς εκεί που κάποιοι το λένε πεπρωμένο... 

                                                                                                                  Απρίλιος 1991 ή 1992,
                                                                                                                      δεν θυμάμαι πια…

38 σχόλια:

  1. Μαρή mitsopd, μια με την Αρτίστα την καλντερίμω τη σμηνάρχου και μια με τη Λουκία την αδερφή και την ιερόδουλη Μαρίνα, μπουρδέλο θα μου το κάνεις εδώ πέρα μέσα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό εκεί που λες απεραντα όμορφη μου ταιριάζει αλλά δεν είμαι γω αυτή η πουτάνα. Απλή συνονιμία!!!! Μα καλά τα λέει η κατέ της πουτάνας γίνετε εδώ πέρα μέσα!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το ξέρω οτι ειναι άλλη ετσι κι αλλοιως τοτε δεν σε γνώριζα ή λες όχι;
      Α μαρή με τι χαζή...τι το θες και το λες τ'ονομά της...

      Διαγραφή
  3. Κοντεύω τα... δεν θα πω πόσα κοντεύω κι ακόμα αναρωτιέμαι τι είναι το αντρικό και τι το πρέπει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. το πρέπει είναι αυτό που μας γεμίζει εγκεφαλικά και ψυχωσωματικά και μερικές φορές μας φοράει κουστούμια και ταγερ, όσο για το τι είναι αντρικό, εεε μάλλον το αντίθετο απο το ότι πιστεύετε....

      Διαγραφή
  4. Είναι άραγε πραγματική ιστορία;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Από τα πιο όμορφα που'χω διαβασει εδω μέσα..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι πραγματική αλήθεια; :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. οπως ειπα και στο μπούμπα σε γενικές γραμμές είναι...

      Διαγραφή
  7. Ανδρέας Π. Φάληρο22 Ιουνίου, 2012 09:42

    Πολύ καλό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Aψογη γραφή, όμορφη ιστορία, δεν εξετάζω αν ειναι αληθινή ή όχι.
    κι επειδή γεννήθηκα (το 61) Φυλής και Φερρών γωνία κι έμενα Φερρών δυο σπίτια πιο κάτω, εχω ακούσει και εχω ζήσει ανθρώπους και ιστορίες απο τα παλιά, σ αυτά τα σπίτια. Ασε που κανείς δεν κρυβόταν, τότε, ξέραμε που μενει ποιός και τι δουλειά κάνει.
    τι μου θύμισες τώρα...

    * Αθηνά ! Ασε τον κόσμο να γράφει... ολα στην ζωή ειναι !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ουουου!

    τρυφερό, κυνικό και συγκινητικό. αν και κάπως θλιβερό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μιλάμε για τη συνταγή της κινηματογραφικής της επιτυχίας

      Διαγραφή
  10. Μου αρέσουν εξ ίσου και τα κόμικ σας και τα διηγήματά σας, αγαπητέ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. thumps up!απο τα καλύτερα που έχω διαβάσει εδώ!συναισθηματικότατο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. εγώ συγκινήθηκα και μελαγχόλησα μαζί...πολύ καλό!!!

    υγ: μα καλά πόσο ταλαντούχος μπορείτε να γίνεται ακόμη?έχετε αγγίξει και ξεπεράσει την τελειότητα δεν το βλέπετε???

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. όμορφη ιστορία.....θα μπορούσε να'ναι αληθινή.Σε ευχαριστώ για την επίσκεψή σου,πάντα χαίρομαι-)))Αλλά......χάσαμε-(
    καλό βράδυ,φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν πειράζει που χάσαμε... ποιός ήρθε επίσκεψη;

      Διαγραφή
    2. @mitsopd
      Εγώ πήγα επίσκεψη στην Χρυσούλα Μαυροπούλου. Εσύ μην ασχολείσαι με αυτά! Εσύ γράφε κείμενα!

      Διαγραφή
  14. Ωωω! Εύγε! Πάντα ήθελα να βγω μια μπουρδελότσαρκα! Ευκαιρία δε μου εδόθη αλλά επιφυλάσσομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ντύσου άντρας και κάνε το. Ως γυναίκα αμφιβάλλω αν θα σε αφήσουν να μπεις. με τι δικαιολογία, άλλωστε; :-)

      Διαγραφή
    2. αν το θέλεις πολύ μπορεί να το κάνεις...

      Διαγραφή
  15. Απορροφήθηκα! Ήταν θαυμάσιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θυμήθηκα τα νειάτα μου και τις μπουρδελόσταρκες (και όχι μόνο) στη Φυλής και στους άλλους δρόμους της περιοχής (που ήταν και το πατρικό σπίτι). Τότε πολλά μπουρδέλα είχαν για "υπηρεσίες" αδελφές. Θυμάμαι μία στην Ιεροσολύμων επιχείρησε να μου κάνει ό,τι και η Λουκία, αλλά η αντίδρασή μου ήταν έντονη και αποθαρρύνθηκε. Αλλά δεν πέθανε κιόλας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. μήπως δεν έχεις τα προσόντα για να σκοτώσεις;

      Διαγραφή
  17. Πολύ καλό!!!!!
    Την καλημέρα μου!!!! Φιλιά!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εδώ μπορείτε να αφήνετε τα σχόλιά σας,
τα σχολιανά σας
ή ακόμα και να ξεκατινιαζόσαστε άφοβα…

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.